Με τον νέο Ν. 4013/2011, που φέρει τον τίτλο «Προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης», αντικαθίσταται το έκτο κεφάλαιο «Διαδικασία συνδιαλλαγής», άρθρ. 99 – 106, του πτωχευτικού κώδικα. Η ρύθμιση της εξυγίανσης διαφέρει σημαντικά από εκείνη της συνδιαλλαγής τόσο ως προς τις προϋποθέσεις όσο και ως προς τις συνέπειες. Ουσιώδης διαφορά αποτελεί η δέσμευση από τη συμφωνία εξυγίανσης του συνόλου των πιστωτών, συναινούντων και μη, οι απαιτήσεις των οποίων γεννήθηκαν πριν από το άνοιγμα της διαδικασίας εξυγίανσης (το άρθρο 106 η, παρ. 1). Βασική προϋπόθεση για την επικύρωση της συμφωνίας από το Δικαστήριο είναι οι πιστωτές να μην περιέρχονται σε χειρότερη θέση από αυτήν που θα βρίσκονταν αν θα πτώχευε η οφειλέτρια εταιρεία. Μεταξύ των θετικών της διαδικασίας αυτής είναι και η δυνατότητα υπαγωγής σε αυτήν ακόμα και επιχειρήσεων που έχουν ήδη εισέλθει στο στάδιο παύσης πληρωμών. Με τον Ν. 4013/2011 δίνεται η δυνατότητα να εξυγιανθούν και να συνεχίσουν να λειτουργούν πολλές επιχειρήσεις που είναι επιχειρηματικά βιώσιμες λόγω αντικειμένου, αλλά αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας. Έτσι, στη διαδικασία δύνανται να υπάγονται μόνο επιχειρήσεις που βρίσκονται σε επαπειλούμενη ή επελθούσα παύση πληρωμών, σε αντίθεση με τη διαδικασία συνδιαλλαγής, που αρκείτο σε «παρούσα ή προβλέψιμη οικονομική αδυναμία».

Μάθετε περισσότερα για την Μαρία Τσιλιάκου, δικηγόρο και διαιτήτρια ΕΒΕΑ κάνοντας κλικ εδώ.